Het verhaal van de 29 jarige Maartje met PDS

'Ik heb niet al mijn hele leven PDS'

Het verhaal van de 29 jarige Maartje met PDS

Ik had de vraag gekregen iets over mezelf en mijn ervaring met allergieën te delen.

Mijn naam is Maartje, 29 jaar, kom uit een dorp naast Tilburg en Breda en heb op instagram het account glutenvrij_blij. Aangezien het me leuk leek recepten, gerechten, tips en eettentjes te delen met anderen én inspiratie op te doen van al die andere mensen die tegen hetzelfde aanlopen. Ik vind het dan ook super tof om via allergierecensie.nl alle plekken waar je blij en allergievrij kan eten te bundelen. Soms is het namelijk best lastig te kiezen waar we veilig en goed kunnen eten, zeker in steden die ik niet goed ken.

‘Ik heb niet al mijn hele leven PDS’

Maar even terug naar het begin. Ik heb namelijk niet al mijn hele leven PDS, ik heb een hoop bier gedronken, brood, pizza’s, pasta’s, gebak en koekjes gegeten. Maar een jaar of 6 geleden heb ik waarschijnlijk een tekenbeet gehad en daarvoor werd antibiotica voorgeschreven. Rond die tijd zijn mijn klachten ontstaan. Futloos, ziekig, buikpijn, opgezette buik, overgeven, boeren, vermoeid waren destijds mijn klachten. Ik kwam laatst een boekje tegen waarin ik destijds bijhield wat ik at om mee te nemen naar het ziekenhuis, daar staan onder andere die heerlijke Italiaanse bollen in, beschuit, crackers en nu denk ik ‘och meske toch, je had geen idee’.

Na een hoop onderzoeken in het ziekenhuis werd ik met de diagnose Prikkelbaar Darm Syndroom (PDS) naar huis en de diëtiste gestuurd. De diëtiste introduceerde het FODMAP dieet; je elimineert alles waar je op kan reageren en gaat dan weer beetje bij beetje voedsel opnieuw introduceren. Dit is best pittig want voor je gevoel blijft er weinig eten over wat je wel mag. Maar vanaf toen kreeg ik een beetje grip op de klachten want al snel werd duidelijk dat gluten en paprika echte no go’s waren, ook kon ik lang geen bonen, koolsoorten, appels, peren, kersen, meloen verdragen. Elke keer als ik een groente of fruit opnieuw ging proberen was het weer spannend, want er was altijd kans om ziek te worden en ziek zijn komt nooit goed uit.

‘Het is is een uitdaging om boodschappen te doen en zeker om uit eten te gaan’

Toen was het ook een hele uitdaging om boodschappen te doen en zeker om uit te gaan eten. Het is toen ook best vaak mis gegaan. Het voordeel vind ik nu, terugkijkend, dat ik nu vlot etiketten kan lezen, goed weet wat ik naar binnen werk en veel bewuster en ook gezonder aan het eten ben. Wel vond ik het de eerste jaren, en nu nog soms, lastig omdat je bijna heel de dag bezig bent met eten: “Wat voor ontbijt heb ik in huis? Wat moet ik meenemen naar mijn werk? Waar gaan we uit eten? Even snel Googlen wat de kaart is. Hebben we nog iets in huis? We gaan een dagje uit, wat moet er mee? Eten bij vrienden of familie; zullen ze er rekening mee gehouden hebben?” En ga zo maar door.

Tegenwoordig heb ik geen probleem meer met boodschappen doen. Ik weet heel goed wat ik wel en niet kan hebben, gelukkig hoef ik nu “alleen nog maar” met gluten en paprika/ pepertjes rekening te houden. Ik merk wel dat ik sommige gerechten te veel gedoe vind en dat eten we dan nooit. Enige nadeel aan supermarkten vind ik dat ze soms opeens ingrediënten gaan veranderen. Is ook meteen een voordeel want blijkbaar zijn de Bossche bollen van de AH nu glutenvrij. Verder eet mijn man en vrienden of familie gewoon glutenvrij mee. Dus heb ik niet 6 pannen op het vuur staan. In het begin was het wel zoeken aangezien ik zelf vlees, vis, salades en sauzen moest kruiden, toen was alles erg flauw omdat ik er amper iets in deed haha. Maar tegenwoordig gaat dat stukken beter heeft niemand in de gaten dat ze glutenvrij eten.

‘Bij twijfel altijd checken’

Wat ik wel nog lastig vind is dat sommige vrienden en familieleden niet altijd weten hoe grote impact het heeft en er dan ook geen rekening mee houden. Op die momenten moet ik beter voor mezelf opkomen en bij twijfel áltijd checken of gewoon niet eten.

Wat ik daarnaast lastig vind is dat je in het ziekenhuis weg werd gestuurd met: Vervelend, maar dit is wat het is. En dat voelde niet OK. Ik ben zelf op zoek gegaan naar behandelingen/ medicatie/ voeding die de klachten konden verminderen, dit met wisselend effect. Hier ben ik vaak moedeloos over geweest. Waar ik wel in geloof is dat de maag en darmen een enorm belangrijke rol spelen in je welzijn, en dat (in ieder geval ik) dit onderschat heb. Ik vind de vergelijking met “een plant groeit beter door goede voedingsstoffen in de grond” een mooie die me altijd bijblijft. Door goede pro- en prebiotica kan ik nu wel weer bonen, kolen, appels, kersen etc. eten. Ik ervaar dat bepaalde voeding een goede invloed heeft op mijn lijf dus ik probeer steeds meer gezonde keuzes te maken, en soms bewuste ongezonde 🙂

Heb je plannen voor de toekomst? Wat zou jij graag zien en/of verbeteren voor de mensen met dezelfde problemen?

Phoe interessante vraag. Plannen voor de toekomst niet specifiek. Ik ben laatst op de glutenvrije markt bij Hoeve Ravenstein geweest en dat vond ik heel gaaf. Ik zou het leuk vinden om zoiets in Noord-Brabant een keer te organiseren. Maar heb nog geen idee wat daar bij komt kijken! Dus als iemand dat ook leuk lijkt, we kunnen misschien iets opzetten 🙂

Lijkt het je leuk om dat samen te doen met Maartje? Neem dan contact met haar op via haar Instagram. 

Wat ik graag zou zien verbeteren; begrip. En dat is lastig want dat begint voor een stuk ook bij jezelf. Ik was niet altijd duidelijk wat mijn klachten waren en hoe ziek ik van eten kon worden. Dit omdat ik bang was dat mensen me een aansteller vonden. Maar hoe duidelijker ik ben, hoe meer begrip bij de ander. Helaas is dit niet altijd het geval. Dus hoop op meer begrip voor alle allergieën, intoleranties en ziekten.

Wil jij ook je verhaal met de wereld delen? Laat het ons weten via de mail.

Waar ben je in geïnteresseerd? Ontdek de leukste allergievriendelijke restaurants